Su birikintileri bir süre sonra berraklığını ve tazeliğini yitirir ve eninde sonunda kararır, kirlenir, çürür. Bu yüzden su hep akmak ister; yerçekimini takip edip kaynağa ulaşmak ister…

Sevgi de bilinçli varlıkların yerçekimi; sebebini bilmesek de sevdiğimiz ve/veya seveceğimiz şeylere doğru çekiliriz. Bu yüzden, sevgiyi (ve kendimizi ve herşeyi) paylaşmazsak, kaynağa doğru, çekime doğru ilerlemezsek kendimizi gerçekleştiremez, potansiyelimize, özümüze ulaşamayız, durgun ve bulanık bir su birikintisi olarak kalırız…


Damla damla bile olsa, bir yerden başlamak lazım akmaya…
24 Kasım ~ 12 caban

Yorumlar
Powered by Facebook Comments